عنوان کتابی است که مدتی پیش خریدم. فارغ از محتویات ارزشمند داخل کتاب که برای نوشتن بسیار الهام بخش است خود عنوان کتاب هم برای من بسیار الهام بخش است.
گاهی وقت ها کتابی را با خواندن عنوان آن و بررسی مقدماتی مطالب آن می خرم و این گونه می شود که آن کتاب وارد جهان من و داستان هایم می شود.
عنوان این کتاب برای من یادآور آشنایی بیشتر با آدم هایی است که دوست دارم داستان آنها را بنویسم. آدم هایی که مدت ها در وجود من در سایه زندگی کرده اند. آدم هایی که قرار است مدتی با هم زندگی کنیم. آدم هایی که مثل همین کتاب و با خواندن عنوان و بررسی مقدماتی وارد زندگی ام شده وماندگار شده اند و حالا شده اند آدم های من.
همه آدم ها در زندگی شان و برای خودشان آدم هایی دارند و می توانند با نوشتن در مورد آنها داستان زندگی خودشان و آدم هایشان را بنویسند. کاری که هم سرگرمی خوبی است و هم در شناخت بیشتر خودمان و آدم هایی که در وجودمان در سایه زندگی می کنند کمک کند.
گاهی بدون آنکه حواسمان باشد ساعت های زیادی را با آدم هایی که در درون مان هستند می گذرانیم. با آنها صحبت می کنیم بحث می کنیم جدل می کنیم مهربانی می کنیم خاطره مرور می کنیم و زندگی می کنیم .
گاهی عمیقا با آدم های درون مان پیوند عاطفی ایجاد می کنیم و این پیوند را تا آخر عمر حفظ می کنیم. گاهی هم از نبودشان دلتنگ می شویم.
آدم های درون مان از هر جا که وارد دنیای درون ما شده باشند وقتی ساکن دنیای درون ما می شوند جزء آدم های زندگی ما می شوند و روی عواطف، احساسات، نگرش ما به دنیا و حتی فکر کردن مان تاثیر می گذارند.
من بارها تجربه کرده ام که حتی صحبت کردن مکتوب با این آدم ها داستان های خوش ترکیب و خوش تراش می سازد. یک راه ساده برای داستان نویس و نویسنده شدن نوشتن همین صحبت هایی است که با آدم های دنیای درونمان داریم. نوشتن مکالمه هایی که با آدم های درون مان داریم. صحبت از مسائل آنها و پیدا کردن راه حل برای آن مسائل و حتی مطرح کردن سوالات خودمان و فکر کردن با آنها و نوشتن سوال و جواب هامان می تواند در حل خلاقانه مسائل همدیگر کمک مان کند.
با نوشتن در مورد ” آدم های جهان درون مان ” می توانیم هم خودمتن و هم آنها بیشتر و بهتر بشناسیم .
و اما این کتاب . کتاب آدم های یک نویسنده، اثری نوشته ی وی. اس. نیپال است که نخستین بار در سال 2007 به انتشار رسید. برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات، وی. اس. نیپال، در این خودزندگی نامه ی جذاب به نویسندگانی می پردازد که اولین تأثیرات را بر او گذاشتند: دِرِک والکات، گوستاو فلوبر و البته پدر خودش. او همچنین از نخستین مواجهه اش با فرهنگ ادبی سخن می گوید و راه ها و روش هایی را تشریح می کند که نویسندگان هندی از طریق آن ها، زندگی خود و مردم کشورشان را به تصویر می کشند. علاوه بر این، نیپال با نثری جذاب و آشنا، زندگی خودش را نیز از نظر می گذراند: سال های ابتدایی زندگی اش در ترینیداد، بخش های نامعلوم در گذشته ی خانواده اش و واکنش های دائماً در حال تغییر و تکامل او به پیچیدگی های روزافزون هند که اولین بار در سی سالگی با آن رو به رو شد.
خواندن این کتاب را به کسانی که می خواهند بنویسند و نویسنده شوند توصیه می کنم .